« మునుపటి

Bhagavad Gita: అధ్యాయం 10, శ్లోకం 12-13

తదుపరి »

அர்ஜுன உவாச¹ |

ப¹ரம் ப்³ரஹ்ம ப¹ரம் தா⁴ம ப¹வித்¹ரம் ப¹ரமம் ப⁴வான் |

பு¹ருஷம் ஶாஶ்வத¹ம் தி³வ்யமாதி³தே³வமஜம் விபு⁴ம் ||12||
ஆஹுஸ்த்¹வாம்ருஷய: ஸர்வே தே³வர்ஷிர்நாரத³ஸ்த¹தா² |

அஸிதோ¹ தே³வலோ வ்யாஸ: ஸ்வயம் சை¹வ ப்³ரவீஷி மே ||13||

அர்ஜுனஹ உவாச—--அர்ஜுனன் கூறினார்:; பரம்—---சிறந்த; ப்ரஹ்ம—--ப்ரஹ்மன்; பரம்—--உயர்ந்த; தாம--—வசிப்பிடம்; பவித்ரம்--—தூய்மை செய்பவர்; பரமம்—--சிறந்த; பவான்--—நீங்கள்; புருஷம்---ஆளுமை; ஶாஶ்வதம்--—நித்தியமான; திவ்யம்—--தெய்வீக; ஆதி-தேவம்—--முதன்மையான உயிர்; அஜம்—--பிறக்காத; விபும்—--பெரும்; ஆஹுஹு—--(அவர்கள்) அறிவிக்கிறார்கள்; த்வாம்--—நீங்கள்; ரிஷயஹ---முனிவர்கள்; ஸர்வே--—அனைத்தையும்; தேவ--ரிஷிஹி-நாரதஹ—--தேவலோக தேவரிஷி நாரதர்; ததா—-மேலும்; அஸிதஹ-—அசித்; தேவலஹ--தேவல்; வ்யாஸஹ--—வியாஸர்; ஸ்வயம்--—தனிப்பட்ட முறையில்; ச--—மற்றும்; ஏவ--—கூட; ப்ரவீஷி—--நீங்கள் அறிவிக்கிறீர்கள்; மே--—எனக்கு

అనువాదం

BG 10.12-13: அர்ஜுனன் கூறினார்: நீங்கள் ஒப்புயர்வற்ற தெய்வீக ஆளுமை, உன்னத இருப்பிடம், உன்னத பராமரிப்பாளர், நித்திய கடவுள், மூலாதார இருப்பு, பிறக்காதவர் மற்றும் மகத்தானவர். நாரதர், அசித், தேவல், வியாஸ் போன்ற சிறப்புமிக்க முனிவர்கள் இதைப் பிரகடனம் செய்தார்கள், இப்பொழுது நீங்களே அதை எனக்கு அறிவிக்கிறீர்கள்.

వ్యాఖ్యానం

சில சமயங்களில் ஸ்ரீ கிருஷ்ணரும் ஸ்ரீ ராமரும் ஒப்புயர்வற்ற ஆளுமைகள் அல்ல என்று வேத சாஸ்திரங்களின் வர்ணனையாளர்கள் கூறுகிறார்கள் இறுதி உண்மையானது பண்புக்கூறுகள் மற்றும் உருவமற்றது என்று அவர்கள் கூறுகிறார்கள்; இது வடிவங்களை எடுத்து அவதாரங்களாக அவதரித்ததால் இந்த அவதாரங்கள் கடவுளிடமிருந்து சிறது அகற்றப்பட்டவை என்று அவர்கள் கூறுகிறார்கள். எவ்வாறாயினும், அர்ஜுனன் அத்தகைய கண்ணோட்டங்களை மறுக்கிறார், ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் தனது தனிப்பட்ட வடிவில் அனைத்து காரணங்களுக்கும் காரணமானவர் என்று அறிவித்தார்.

முந்தைய நான்கு வசனங்களைக் கேட்டவுடன், அர்ஜுனன் ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் உன்னத நிலையைப் பற்றி முழுமையாக நம்புகிறார், மேலும் அவர் இப்பொழுது தனக்குள்ளேயே உணரும் ஆழமான நம்பிக்கையை அழுத்தமாக வெளிப்படுத்துகிறார். அறிவின் அதிகாரம் உற்ற அதிகாரிகள் அறிவை நிரூபிக்கும்பொழுது, அதன் நம்பகத்தன்மை நிலைநாட்டப்படுகிறது. மகான்கள் ஆன்மீக அறிவுக்கு அதிகாரிகள். இவ்வாறு, அர்ஜுனன், நாரதர், அசித், தேவல் மற்றும் வியாஸ் போன்ற துறவிகளை மேற்கோள் காட்டுகிறார், அவர்கள் ஸ்ரீ கிருஷ்ணரை பரம தெய்வீக புருஷனாகவும், எல்லா காரணங்களுக்கும் காரணமானவராகவும் அறிவித்தனர். மகாபாரதத்தின் பீ4ஷ்ம ப1ர்வாவில், பல முனிவர்கள் ஸ்ரீ கிருஷ்ணரைப் புகழ்ந்து பாடும் ஒரு கவிதை உள்ளது.

முனிவர் நாரதர் கூறுகிறார்: 'ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் அனைத்து உலகங்களையும் படைத்தவர் மற்றும் அனைத்து உணர்வுகளையும் அறிந்தவர். அவர் பிரபஞ்சத்தை நிர்வகிக்கும் தேவலோக தெய்வங்களின் இறைவன்.’ (வசனம் 68.2)

மார்கண்டேய முனிவர் கூறுகிறார்: ‘எல்லா சமயத் தியாகங்களுக்கும் துறவுகளின் சாரமும் கிருஷ்ணர் தான். அவரே எல்லாவற்றின் நிகழ்காலம், கடந்த காலம், எதிர்காலம்.’ (வசனம் 68.3)

பிருகு முனிவர் கூறுகிறார்: 'அவர் கடவுள்களின் கடவுள் மற்றும் ஸ்ரீ விஷ்ணுவின் முதல் அசல் வடிவம்' (வசனம் 68.4)

முனிவர் வேத வியாஸர் கூறுகிறார்: 'ஓ பகவான் கிருஷ்ணா, நீ வஸுக்களின் இறைவன். நீ இந்திரனுக்கும் மற்ற தேவலோகக் கடவுள்களுக்கும் அதிகாரம் அளித்துள்ளாய்.' (ஸ்லோகம் 68.5)

அங்கீர முனிவர் கூறுகிறார்: ‘எல்லா உயிரினங்களையும் படைத்தவர் பகவான் ஸ்ரீ கிருஷ்ணர். மூன்று உலகங்களும் அவர் வயிற்றில் உள்ளன. அவர்தான் எல்லாம் வல்ல உன்னத ஆளுமை கடவுள்.’ (வசனம் 68.6)

மகாபாரதத்தின் மற்றுமொரு இடத்தில், அசித் மற்றும் தேவல் முனிவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: 'மூன்று உலகங்களையும் படைத்த ப்ரஹ்மாவை உருவாக்கியவர் ஸ்ரீகிருஷ்ணர்.' (மகாபாரத் வன பர்வா 12.50)

அறிவின் அதிகாரம் உற்ற இந்த மகான்களை மேற்கோள் காட்டி, அர்ஜுன் கூறுகிறார், இப்பொழுது ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் தாமே அனைத்து படைப்புகளுக்கும் முதன்மையானவர் என்று அறிவித்து அவர்களின் அறிக்கைகளை மீண்டும் உறுதிப்படுத்துகிறார்.

« Prev verse

Next verse »