« మునుపటి

Bhagavad Gita: అధ్యాయం 4, శ్లోకం 36

తదుపరి »

அபி¹ சேத³ஸி பா¹பே¹ப்⁴யஹ ஸர்வேப்⁴யஹ பா¹ப¹க்¹ருத்¹த¹மஹ |

ஸர்வம் ஞானப்¹லவேனைவ வ்ருஜினம் ஸந்த¹ரிஷ்யஸி ||36||

அபி—--கூட; சேத்--—என்றால்; அஸி--—நீ; பாபேப்யஹ—--பாவிகள்; ஸர்வேப்யஹ—--எல்லாவற்றிலும்; பாப- க்ருத்-தமஹ—--பெரும் பாவம் பெரும்பாவம் செய்தவர்கள்; ஸர்வம்—--அனைத்து; ஞான-ப்லவேன—--தெய்வீக அறிவின் படகால்; ஏவ—--நிச்சயமாக; வ்ருஜினம்—--பாவம்; ஸந்தரிஷ்யஸி--—நீ கடந்து விடுவாய்

అనువాదం

BG 4.36: எல்லா பாவிகளிலும் மிகவும் ஒழுக்கக்கேடானவர்களாகக் கருதப்படுபவர்கள் கூட, தெய்வீக அறிவின் படகில் தங்களை உட்காரவைத்துக்கொண்டு இந்த ஜட வாழ்வின் கடலைக் கடக்க முடியும்.

వ్యాఖ్యానం

பொருள் இருப்பு என்பது பிறப்பு, நோய், முதுமை மற்றும் இறப்பு என்ற அலைகளால் அலைக்கழிக்கப்படும் ஒரு பரந்த கடல் போன்றது. பொருள் ஆற்றல் ஒவ்வொருவரையும் மூன்று மடங்கு துன்பங்களுக்கு உட்படுத்துகிறது: அயாத்மிக் - ஒருவரது சொந்த உடல் மற்றும் மனத்தால் ஏற்படும் துன்பங்கள், அதிபௌதிக் - பிற உயிரினங்களால் ஏற்படும் துன்பங்கள், அதிதைவிக் - சுற்றுச்சூழல் நிலைமைகளால் ஏற்படும் துன்பங்கள். பொருள் அடிமைத்தனத்தின் இந்த நிலையில், ஓய்வின்றி, ஆன்மா முடிவில்லா வாழ்நாள் முழுவதும் இந்த நிலைமைகளுக்கு உட்பட்டது. ஒரு கால்பந்தாட்டம் பந்து மைதானத்தைச் சுற்றி உதைக்கப்படுவதைப் போல, ஆன்மா பரலோக வாசஸ்தலங்களுக்கு உயர்த்தப்பட்டு, இருப்பின் நரக தளங்களுக்குத் தள்ளப்பட்டு, அதன் நீதி அல்லது பாவச் செயல்களின் கர்மாக்களின் படி, பூமிக்குரிய உலகத்திற்குத் திரும்பக் கொண்டுவரப்படுகிறது.

தெய்வீக அறிவு, பொருள் பெருங்கடலைக் கடக்க படகை வழங்குகிறது. அறியாமையால் சூழப்பட்டவர்கள் கர்மங்களைச் செய்து அவற்றால் கட்டுண்டு கிடக்கிறார்கள். அதே கர்மங்களை கடவுளுக்கு ஒரு யாகம் செய்வது அறிவாளிகளை விடுவிக்கிறது. இவ்வாறு, அறிவு பொருள் அடிமைத்தனத்தை அறுப்பதற்கான வழிமுறையாகிறது. க¹டோ²ப¹நிஷத³ம் கூறுகிறது:

விஞ்ஞானஸாரதி²ர்யஸ்து¹ மனஹ ப்¹ரக்³ரஹவான் நரஹ

ஸோ ’த்⁴வன ஹ பா¹ரமாப்¹நோதி¹ த¹த்³விஷ்ணோஹோ ப¹ரமம் ப¹த³ம் (1.3.9)

‘உங்கள் புத்தியை தெய்வீக அறிவால் ஒளிரச் செய்யுங்கள்; பின்னர் ஒளிமயமான புத்தியை கொண்டு, கட்டுக்கடங்காத மனதைக் கட்டுப்படுத்தி பொருள் பெருங்கடலைக் கடந்து தெய்வீக மண்டலத்தை அடையுங்கள்.’

« Prev verse

Next verse »