Bhagavad Gita: ଅଧ୍ୟାୟ 2, ଶ୍ଲୋକ 30

ପରବର୍ତ୍ତୀ »

ଦେହୀ ନିତ୍ୟମବଧ୍ୟୋଽୟଂ ଦେହେ ସର୍ବସ୍ୟ ଭାରତ ।
ତସ୍ମାତ୍ସର୍ବାଣି ଭୂତାନି ନ ତ୍ୱଂ ଶୋଚିତୁମର୍ହସି ।।୩୦।।

ଦେହୀ-ଶରୀରଧାରୀ ଜୀବ; ନିତ୍ୟଂ-ନିତ୍ୟ; ଅବଧ୍ୟଃ-ବଧ କରାଯାଇପାରିବ ନାହିଁ; ଅୟଂ-ଏହି ଆତ୍ମା; ଦେହେ-ଦେହରେ; ସର୍ବସ୍ୟ-ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କର; ଭାରତ-ହେ ଭରତ ବଂଶଜ; ତସ୍ମାତ୍‌-ତେଣୁ; ସର୍ବାଣି-ସମସ୍ତ; ଭୂତାନି-ଜୀବଗଣ; ନ-କେବେ ନୁହେଁ; ତ୍ୱଂ-ତୁମେ; ଶୋଚିତୁମ୍‌- ଶୋଚନା କରିବା; ଅର୍ହସି- ଉଚିତ୍ ।

ଅନୁବାଦ

BG 2.30: ହେ ଅର୍ଜୁନ! ଶରୀର ମଧ୍ୟରେ ବାସ କରୁଥିବା ଆତ୍ମା ଅମର ଅଟେ । ତେଣୁ ତୁମ କାହାପାଇଁ ଶୋକ ପ୍ରକାଶ କରିବା ଅନୁଚିତ ।

ଭାଷ୍ୟ

ଅନେକ ସମୟରେ ଶିକ୍ଷା ଦାନ କରିବାକୁ ଯାଇ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କୌଣସି ତଥ୍ୟକୁ କେତୋଟି ଶ୍ଲୋକରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରି ସାରିବା ପରେ, ଗୋଟିଏ ଶ୍ଲୋକରେ ସେ ସମସ୍ତ ଶିକ୍ଷାର ସାରାଂଶ କହିଥାନ୍ତି । ଏହି ଶ୍ଲୋକଟି ଆତ୍ମାର ଅମରତ୍ୱ ଓ ଶରୀରଠାରୁ ତା’ର ପାର୍ଥକ୍ୟ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ବିଷୟର ସାରାଂଶ ଅଟେ ।

« Prev verse

Next verse »

2. ସାଂଖ୍ୟ ଯୋଗ

‹ ଅଧ୍ୟାୟ 2 ›

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72