ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் இந்த அத்தியாயத்தில் கர்ம யோகம் (உலகக் கடமைகளைச் செய்யும் போது ஆன்மீகப் பயிற்சி) மற்றும் கர்ம ஸன்யாஸம் (துறந்த நிலையில் ஆன்மீகப் பயிற்சி) ஆகியவற்றுக்கு இடையேயான ஒப்பீட்டு மதிப்பீட்டைத் தொடர்கிறார். கர்ம ஸந்நியாஸத்தை விட கர்ம யோகம் மிகவும் நடைமுறைக்குரிய பாதை என்று அவர் மீண்டும் வலியுறுத்துகிறார். பணியை பக்தியுடன் செய்யும்போது, அது மனதைத் தூய்மைப்படுத்துகிறது மற்றும் ஆன்மீக உணர்வை மேம்படுத்துகிறது. பின்னர் மனம் அமைதியடைகிறது, மேலும் தியானம் உயர்விற்கான முதன்மை வழிமுறையாகிறது. யோகிகள் தியானத்தின் மூலம் மனதைக் கைப்பற்ற முயற்சி செய்கிறார்கள், ஏனெனில், பயிற்சி பெற்ற மனம் சிறந்த நண்பராக இருக்கும்போது, பயிற்சி பெறாத மனம் ஒரு ஆன்மீக ஆர்வலருக்கு மோசமான எதிரியாக இருக்கும். ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனிடம் எச்சரிக்கிறார், வெறும் கடுமையான துறவறத்தில் ஈடுபடுவதால், ஆன்மீகப் பாதையில் முன்னேற முடியாது. எனவே, உணவு, உறக்கம், வேலை, பொழுதுபோக்கு போன்ற அடிப்படைத் தேவைகளில் கூட மிதமான தன்மையைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும். பின்னர் அவர் மனதை கடவுளுடன் இணைக்கும் ஆன்மீகப் பயிற்சியை (ஸாதனாவை) விளக்குகிறார். காற்று இல்லாத இடத்தில் விளக்கு எப்படி ஒளிர்வதில்லையோ, அதுபோல ஆன்மிக பயிற்சியாளரும் (ஸாதகர்) மனதை நிலையாக தியானத்தில் வைத்திருக்க வேண்டும். மனதைக் கட்டுப்படுத்துவது உண்மையில் கடினம், ஆனால் பயிற்சி மற்றும் பற்றின்மை மூலம், அதைக் கட்டுப்படுத்த முடியும். எனவே, அது எங்கு அலைந்தாலும், அதைத் திரும்பக் கொண்டு வந்து, தொடர்ந்து கடவுளின் மீது கவனம் செலுத்த வேண்டும். மனம் தூய்மையடைந்தால், அது ஆழ்நிலையில் நிலைபெறுகிறது. ஸமாதி என்று அழைக்கப்படும் அந்த மகிழ்ச்சியான நிலையில், எல்லையற்ற தெய்வீக ஆனந்தத்தை ஒருவர் அனுபவிக்கிறார்.
ஆன்மீக பாதையை தொடங்கும் ஆனால் நிலையற்ற மனதால் இலக்கை அடைய முடியாமல் போகும் லட்சியவாதியின் கதி என்ன என்று அர்ஜுனன் ஸ்ரீ கிருஷ்ணரிடம் கேள்வி எழுப்புகிறார். கடவுள்-உணர்தலுக்காக பாடுபடுபவர் ஒருபோதும் தீமையால் வெல்லப்படமாட்டார் என்று ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் அவருக்கு உறுதியளிக்கிறார். கடவுள் எப்பொழுதும் நமது முந்தைய வாழ்வில் திரட்டப்பட்ட ஆன்மீகத் தகுதிகளைக் கணக்கிட்டு, எதிர்காலப் பிறவிகளில் அந்த ஞானத்தை மீண்டும் எழுப்புகிறார், இதனால் நாம் விட்டுச் சென்ற பயணத்தைத் தொடரலாம். பல கடந்தகால வாழ்க்கையின் திரண்ட தகுதிகளுடன், யோகிகளால் அவர்களின் தற்போதைய வாழ்க்கையிலேயே கடவுளை அடைய முடிகிறது. தபஸ்வி (ஸ்ந்யாஸி), ஞானி (கற்பவர்) மற்றும் கர்மி (சடங்கு செய்பவர்) ஆகியோரை விட யோகி (கடவுளுடன் ஒன்றிணைவதற்கு முயற்சி செய்பவர்) உயர்ந்தவர் என்ற அறிவிப்போடு அத்தியாயம் முடிவடைகிறது. மேலும் அனைத்து யோகிகளிலும், பக்தியில் (கடவுளிடம் அன்பான பக்தி) ஈடுபடுபவரே எல்லாவற்றிலும் உயர்ந்தவர்.
ஒப்புயர்வற்ற பகவான் கூறினார்: தங்கள் செயல்களின் முடிவுகளை விரும்பாமல் விதிக்கப்பட்ட கடமைகளைச் செய்பவர்கள் உண்மையான ஸ்ந்யாஸிகள் (துறந்தவர்கள்) மற்றும் யோகிகள், அக்னிஹோத்ர யாகம் போன்ற யாகங்களைச் செய்வதை நிறுத்தியவர்கள் அல்லது உடல் செயல்பாடுகளைக் கைவிட்டவர்கள் அல்ல.
ஸன்யாஸம் என்று அறியப்படுவது யோகத்திலிருந்து வேறுபட்டதல்ல, ஏனென்றால் உலக ஆசைகளைத் துறக்காமல் யாரும் யோகிகள் ஆக மாட்டார்கள்.
யோகத்தில் முழுமை பெற விரும்பும் ஆன்மாவுக்கு, பற்றற்ற வேலையே வழி என்று கூறப்படுகிறது; ஏற்கனவே யோகத்தில் மேலோங்கி விளங்கும் முனிவருக்கு, தியானத்தின் அமைதியே வழி என்று கூறப்படுகிறது.
ஒருவர் புலன்களிடமோ அல்லது செயல்களிடமோ பற்று இல்லாதபோது, அத்தகைய நபர் யோக அறிவியலில் உயர்ந்தவர் என்றும், செயல்களின் பலனுக்கான ஆசைகளைத் துறந்தவர் என்றும் கூறப்படுகிறது.
உங்கள் மனதின் சக்தியால் உங்களை உயர்த்திக் கொள்ளுங்கள், உங்களை நீங்களே தாழ்த்திக் கொள்ளாதீர்கள், ஏனென்றால் மனம் சுயத்தின் நண்பனாகவும் மற்றும் எதிரியாகவும் இருக்கலாம்.
மனதை வென்றவர்களுக்கு அது நண்பன். அவ்வாறு செய்யத் தவறியவர்களுக்கு, மனம் எதிரியைப் போல் செயல்படுகிறது.
மனதை வென்ற யோகிகள் குளிர் மற்றும் வெப்பம், மகிழ்ச்சி மற்றும் துக்கம், மரியாதை மற்றும் அவமதிப்பு ஆகிய இருமைகளுக்கு மேலாக உயர்கிறார்கள். அத்தகைய யோகிகள் அமைதியானவர்களாகவும், கடவுள் பக்தியில் உறுதியாகவும் இருக்கிறார்கள்.
அறிவு மற்றும் பாகுபாடுகளால் திருப்தியடைந்து, தங்கள் புலன்களை வென்ற யோகிகள் எல்லாச் சூழ்நிலைகளிலும் இடையூறு இல்லாமல் இருக்கிறார்கள். அவர்கள் அழுக்கு, கற்கள், மற்றும் தங்கம் அனைத்தையும் ஒரே மாதிரியாகப் பார்க்கிறார்கள்.
யோகிகள் அனைவரையும் - நலம் விரும்பிகள், நண்பர்கள், எதிரிகள், பக்தியுள்ளவர்கள் மற்றும் பாவிகள் - ஒரு பாரபட்சமற்ற புத்தியுடன் பார்க்கிறார்கள். நண்பன், தோழன், பகைவர் ஆகியோரிடம் சமமான புத்தி உள்ளவராகவும், எதிரிகள் மற்றும் உறவினர்களிடையே நடுநிலையானவராகவும், நீதிமான்கள் மற்றும் பாவிகளுக்கு இடையில் பாரபட்சமற்றவராகவும் இருப்பவர், மனிதர்களிடையே தனித்துவம் வாய்ந்தவராகக் கருதப்படுகிறார்.
யோக நிலையை நாடுபவர்கள் தனிமையில் இருக்க வேண்டும், மனதுடனும் உடலுடனும் தொடர்ந்து தியானத்தில் ஈடுபட்டு, இன்பத்திற்கு மற்றும் உரிமைகளுக்கான ஆசைகளை அகற்றவேண்டும்.
யோகா பயிற்சி செய்ய, ஒருவர் புனிதமான இடத்தில் தர்ப்பைப்புல் புல், மான் தோல் மற்றும் ஒரு துணியை ஒன்றன் மேல் ஒன்றாக வைத்து ஆசனம் (இருக்கை) செய்ய வேண்டும். மிக உயரமாகவோ தாழ்வாகவோ இருக்கக்கூடாது.
அதன் மீது உறுதியாக அமர்ந்து, யோகி, அனைத்து எண்ணங்களையும் செயல்பாடுகளையும் கட்டுப்படுத்தி, ஒருமுகமான ஒருமுகத்துடன் தியானத்தில் கவனம் செலுத்துவதன் மூலம் மனதைத் தூய்மைப்படுத்த முயற்சிக்க வேண்டும். அவர் உடல், கழுத்து மற்றும் தலையை ஒரு நேர் கோட்டில் உறுதியாகப் பிடித்து, மூக்கின் நுனியைப் பார்க்க வேண்டும், உங்கள் கண்களை அலைய விடாமல் பார்க்க வேண்டும்.
எனவே, அமைதியான, அச்சமற்ற, அசையாத மனதுடன், ப்ரஹ்மச்சரியத்தின் உறுதியுடன், விழிப்புள்ள யோகி, என்னை மட்டுமே உயர்ந்த குறிக்கோளாகக் கொண்டு என்னைத் தியானிக்க வேண்டும்.
இவ்வாறு, தொடர்ந்து மனதை என்னில் நிலைநிறுத்திக் கொண்டு, ஒழுக்கமான மனதைக் கொண்ட யோகி பொருள் பந்தத்திலிருந்து விடுதலை அடைந்து என்னில் எதினனுஞ் சிறந்த அமைதியுடன் வாழ்கிறார்.
ஓ அர்ஜுனா, அதிகமாகவோ அல்லது குறைவாகவோ சாப்பிடுபவர்கள், அதிகமாக தூங்குபவர்கள் அல்லது குறைவாக தூங்குபவர்கள் யோகத்தில் வெற்றியை அடைய முடியாது.
ஆனால் உணவு மற்றும் பொழுதுபோக்கில் நிதானமாக இருப்பவர்கள், சீரான வேலையில் இருப்பவர்கள், தூக்கத்தில் சீரானவர்கள், யோக பயிற்சி செய்வதன் மூலம் அனைத்து துக்கங்களையும் குறைக்க முடியும்.
முழுமையான ஒழுக்கத்துடன், அவர்கள் மனதை சுயநல வேட்கைகளிலிருந்து விலக்கி, சுயத்தின் மீறமுடியாத நன்மையில் அதைக் கற்றுக்கொள்வார்கள். அத்தகைய நபர்கள் யோகத்தில் இருப்பதாகவும், புலன்களின் அனைத்து ஏக்கங்களிலிருந்தும் விடுபட்டவர்கள் என்றும் கூறப்படுகிறது.
காற்று இல்லாத இடத்தில் விளக்கு ஒளிராமல் இருப்பது போல, யோகியின் ஒழுக்கமான மனம், பரமாத்மாவின் தியானத்தில் நிலையாக இருக்கும்.
யோகப் பயிற்சியால் மனம், பொருள் செயல்களில் இருந்து கட்டுப்படுத்தப்பட்டு, அமைதியடையும் போது, யோகி தூய்மையான மனதின் மூலம் ஆன்மாவைப் பார்க்க முடியும், மேலும் அவர் உள் மகிழ்ச்சியில் மகிழ்ச்சியடைகிறார்.
ஸமாதி என்று அழைக்கப்படும் யோகத்தின் அந்த மகிழ்ச்சியான நிலையில், ஒருவன் உன்னதமான தெய்வீக பேரின்பத்தை அனுபவிக்கிறான், அந்த நிலையில் நிலைத்து இருக்கும் பொழுது, நித்திய சத்தியத்திலிருந்து ஒருவன் ஒருபோதும் விலகுவதில்லை.
அந்த நிலையைப் பெற்ற பிறகு, எந்த ஒரு ஸாதனையையும் பெரியதாகக் கருதுவதில்லை. இவ்வாறு நிலைநிறுத்தப்பட்டதால், மிகப்பெரிய பேரிடரின் மத்தியிலும் ஒருவர் அசைவதில்லை.
துன்பத்துடன் இணைந்திருக்கும் அந்த நிலை யோகம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. இந்த யோகத்தை அவநம்பிக்கையிலிருந்து விடுபட உறுதியுடன் பயிற்சி செய்ய வேண்டும்.
உலக எண்ணங்களால் எழும் அனைத்து ஆசைகளையும் முற்றிலுமாகத் துறந்து, ஒருவன் எல்லாப் பக்கங்களிலிருந்தும் புலன்களை மனத்தால் கட்டுப்படுத்த வேண்டும். மெதுவாகவும், சீராகவும், புத்தியில் உறுதியுடன், மனம் இறைவனிடம் மட்டுமே நிலைத்து, வேறு எதையும் நினைக்காது.
அமைதியற்ற மற்றும் நிலையற்ற மனம் அலையும் போதெல்லாம், அதைத் மீண்டும் நிலை படுத்த முயற்சி செய்து, தொடர்ந்து கடவுளின் மீது கவனம் செலுத்த வேண்டும்.
எந்த யோகியின் மனம் அமைதியடைகிறதோ, யாருடைய மோகங்கள் அடங்கிப் போகின்றனவோ, பாவம் இல்லாதவனாக, எல்லாவற்றையும் கடவுளோடு தொடர்புபடுத்திப் பார்க்கிற யோகிக்கு பெரும் ஆழ்நிலை மகிழ்ச்சி ஏற்படுகிறது.
சுயக்கட்டுப்பாடு கொண்ட யோகி, இவ்வாறு தன்னை இறைவனுடன் ஐக்கியப்படுத்தி, பொருள் மாசுபாட்டிலிருந்து விடுபட்டு, ஒப்புயர்வற்ற கடவுளுடன் தொடர்ந்து தொடர்பில் இருப்பதால், முழுமையான மகிழ்ச்சியின் உயர்ந்த நிலையை அடைகிறான்.
உண்மையான யோகிகள், தங்கள் உணர்வை கடவுளுடன் இணைத்து, எல்லா உயிர்களையும் கடவுளிலும், கடவுளை எல்லா உயிரினங்களிலும் சமமான கண்ணோட்டத்துடன் பார்க்கிறார்கள்.
எல்லா இடங்களிலும் என்னைப் பார்ப்பவர்களுக்கும், என்னில் எல்லாவற்றையும் பார்ப்பவர்களையும் விட்டு நான் ஒருபோதும் போவதில்லை , அல்லது அவர்கள் என்னை ஒருபோதும் இழந்ததும் இல்லை.
என்னுடன் ஐக்கியமாகி, எல்லா உயிர்களிலும் வசிக்கும் ஒப்புயர்வற்ற ஆத்மாவாக என்னை வழிபடும் யோகி, எல்லா வகையான செயல்களிலும் ஈடுபட்டாலும், என்னிடத்தில் மட்டுமே வசிக்கிறார்.
அனைத்து உயிரினங்களின் உண்மையான சமத்துவத்தைக் காணும் மற்றும் மற்றவர்களின் இன்ப துன்பங்களை தங்களது இன்ப துன்பங்கள் போலவே பாவித்து பதிலளிக்கும் சரியான யோகிகளாக நான் அவர்களைக் கருதுகிறேன்.
அர்ஜுனன் கூறினார்: ஓ மதுஸூதனா, நீ விவரித்த யோக முறை, நடைமுறைக்கு சாத்தியமற்றதாக, என்னுடைய அமைதியற்ற மனதிற்கு தோன்றுகிறது
மிகவும் அமைதியற்ற , கொந்தளிக்கும், வலிமையான, பிடிவாதமான மனதை கட்டுப்படுத்துவது, ஓ கிருஷ்ணா, காற்றைக் கட்டுப்படுத்துவதை காட்டிலும் மிகவும் கடினமானது என்று எனக்குத் தோன்றுகிறது.
பகவான் ஸ்ரீகிருஷ்ணர் கூறினார்: ஓ வலிமைமிக்க கைகளை கொண்ட குந்தியின் மகனே, நீ சொல்வது சரிதான்; மனதை அடக்குவது உண்மையில் மிகவும் கடினம். ஆனால் பயிற்சி மற்றும் பற்றின்மை மூலம், அதை கட்டுப்படுத்த முடியும்.
கட்டுப்பாடற்ற மனம் உள்ளவருக்கு யோகம் கிடைப்பது கடினம். இருப்பினும், மனதைக் கட்டுப்படுத்தக் கற்றுக்கொண்டவர்களும், சரியான வழிகளில் தீவிரமாக முயற்சிப்பவர்களும் யோகத்தில் முழுமையை அடைய முடியும். இது என்னுடைய கருத்து.
அர்ஜுனன் கூறினார்: நம்பிக்கையுடன் பாதையைத் தொடங்கும் தோல்வியுற்ற யோகியின் கதி என்ன, மற்றும் ஒரு நிலையற்ற மனப்பான்மையால் போதுமான முயற்சி செய்ய தவறியதால் இந்த வாழ்க்கையில் யோகத்தின் இலக்கை அடையாமல் தோல்வியுற்ற யோகியின் கதி என்ன?
யோகத்தில் இருந்து விலகும் அத்தகைய நபர், ஓ வலிமையான கைகளை கொண்ட கிருஷ்ணா, பொருள் மற்றும் ஆன்மீக வெற்றி இரண்டையும் இழந்து, இரு கோளங்களிலும் எந்த நிலையும் இல்லாத உடைந்த மேகத்தைப் போல அழிவதில்லையா?
ஓ கிருஷ்ணா, தயவு செய்து என்னுடைய இந்த சந்தேகத்தை முற்றிலும் நீக்கிவிடுங்கள், உங்களைத் தவிர வேறு யாரால் அவ்வாறு செய்ய முடியும்?
ஒப்புயர்வற்ற பகவான் கூறினார்: ஓ பார்த், ஆன்மீகப் பாதையில் ஈடுபடும் ஒருவன் இவ்வுலகிலும், மறுமையிலும் அழிவைச் சந்திப்பதில்லை. என் அன்பான நண்பரே, கடவுள்-உணர்தலுக்காக பாடுபடுபவர் ஒருபோதும் தீமையால் வெல்லப்படுவதில்லை.
தோல்வியுற்ற யோகிகள், இறந்தவுடன், நல்லொழுக்கமுள்ளவர்களின் இருப்பிடங்களுக்குச் செல்கிறார்கள். பல யுகங்கள் அங்கு வசித்த பிறகு, அவர்கள் மீண்டும் பூமியில், பக்தியுள்ள மற்றும் செழிப்பான மக்கள் குடும்பத்தில் மீண்டும் பிறக்கிறார்கள். இல்லையெனில், அவர்கள் நீண்ட காலமாக யோகப் பயிற்சியின் காரணமாக நடுநிலை உணர்வை வளர்த்துக் கொண்டால், அவர்கள் தெய்வீக ஞானம் கொண்ட குடும்பத்தில் பிறக்கிறார்கள். இவ்வுலகில் இத்தகைய பிறவி பெறுவது மிகவும் கடினம்.
குரு வம்சத்தில் தோன்றியவனே, அத்தகைய பிறப்பை எடுத்தவுடன், அவர்கள் தங்கள் முந்தைய வாழ்க்கையின் ஞானத்தை மீண்டும் எழுப்புகிறார்கள் மற்றும் யோகத்தில் முழுமையை நோக்கி இன்னும் கடினமாக முயற்சி செய்கிறார்கள்.
உண்மையில், அவர்கள் தங்கள் கடந்தகால ஒழுக்கத்தின் பலத்தால், தங்கள் விருப்பத்திற்கு மாறாக, கடவுளிடம் ஈர்க்கப்படுகிறார்கள். இத்தகைய தேடுபவர்கள் இயற்கையாகவே வேதங்களின் தத்துவக் கொள்கைகளை விட உயர்கிறார்கள்.
பல கடந்த பிறவிகளின் திரண்ட புண்ணியங்களோடு, மேலும் முன்னேறுவதற்கான நேர்மையான முயற்சிகளில் இந்த யோகிகள் ஈடுபடும் போது, அவர்கள் பொருள் ஆசைகளிலிருந்து தூய்மையடைந்து, இந்த வாழ்க்கையிலேயே முழுமையை அடைகிறார்கள்.
ஒரு யோகி ஸன்யாஸியை விட கற்றறிந்த ஞானியை விட மேலும் சடங்குகளை செய்பவரை விட மேலானவர். எனவே, அர்ஜுனா, யோகியாக இருக்க முயற்சி செய்.
எல்லா யோகிகளிலும், யாருடைய மனம் எப்பொழுதும் என்னில் லயித்து, என் மீது மிகுந்த நம்பிக்கையுடன் பக்தியில் ஈடுபடுகிறதோ, அவர்களையே நான் உயர்ந்தவர்களாகக் கருதுகிறேன்.
