« మునుపటి

Bhagavad Gita: అధ్యాయం 6, శ్లోకం 10

తదుపరి »

யோகீ³ யுஞ்ஜீத¹ ஸத¹த¹மாத்¹மானம் ரஹஸி ஸ்தி²த¹: |

ஏகா¹கீ¹ யத¹சி¹த்¹தா¹த்¹மா நிராஶீரப¹ரிக்³ரஹ: ||10||

யோகி—--ஒரு யோகி; யுஞ்ஜீத—--தியானத்தில் தொடர்ந்து ஈடுபட வேண்டும்; ஸததம்--—தொடர்ந்து; ஆத்மானம்--—சுயமாக; ரஹஸி—---தனிமையில்; ஸ்திதஹ--—இருந்து; ஏகாகீ--—தனியாக; யத-சித்த-ஆத்மா—---கட்டுப்படுத்தப்பட்ட மனம் மற்றும் உடலுடன்; நிராஶீஹீ--—ஆசைகளிலிருந்து விடுபட்டு; அபரிக்ரஹஹ--- உடைமை ஆசைகளிலிருந்து விடுபட்ட

అనువాదం

BG 6.10: யோக நிலையை நாடுபவர்கள் தனிமையில் இருக்க வேண்டும், மனதுடனும் உடலுடனும் தொடர்ந்து தியானத்தில் ஈடுபட்டு, இன்பத்திற்கு மற்றும் உரிமைகளுக்கான ஆசைகளை அகற்றவேண்டும்.

వ్యాఖ్యానం

யோக நிலையை அடைந்தவரின் குணாதிசயங்களைக் கூறிய ஸ்ரீ கிருஷ்ணர், அதற்குத் தேவையான சுய தயாரிப்பு பற்றி இப்போது கூறுகிறார். எந்தவொரு துறையிலும் தேர்ச்சி பெற தினசரி பயிற்சி தேவை. ஒலிம்பிக் நீச்சல் சாம்பியன் என்பது வாரத்திற்கு ஒருமுறை சனிக்கிழமை மாலை உள்ளூர் நீச்சல் குளத்திற்குச் செல்பவர் அல்ல. ஒவ்வொரு நாளும் பல மணிநேரம் பயிற்சி செய்பவர் மட்டுமே ஒலிம்பிக்கில் வெல்வதற்குத் தேவையான தேர்ச்சியை அடைவார். ஆன்மிக தேர்ச்சிக்கும் பயிற்சி அவசியம். தினசரி தியானப் பயிற்சியைப் பரிந்துரைப்பதன் மூலம் ஆன்மீக தேர்ச்சியை அடைவதற்கான செயல்முறையை ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் இப்போது விளக்குகிறார். முதலாக ஒரு தனிமையான இடம் தேவை. நாள் முழுவதும், நாம் பொதுவாக உலகச் சூழலால் சூழப்பட்டிருக்கிறோம்; இந்த பொருள் நடவடிக்கைகள், மக்கள் மற்றும் உரையாடல்கள் மனதை உலகமயமாக்கும். மனதைக் கடவுளை நோக்கி உயர்த்துவதற்கு, தனிமையில் பயிற்சி செய்வதற்கு தினசரி சிறிது நேரம் ஒதுக்க வேண்டும்.

பால் மற்றும் தண்ணீரின் ஒப்புமை இதை தெளிவுபடுத்த உதவும். பாலை தண்ணீரில் ஊற்றினால், அது தன் அடையாளத்தைத் தக்க வைத்துக் கொள்ள முடியாது, ஏனென்றால் தண்ணீர் இயற்கையாகவே அதனுடன் கலக்கிறது. இருப்பினும், பாலை தண்ணீரிலிருந்து தனித்தனியாக வைத்து தயிராக மாற்றி, பின்னர் தயிரைக் கடைந்து வெண்ணையை பிரித்து எடுத்தால், வெண்ணெய் கலப்பதற்கு இடந்தராத பொருளாகிறது. அது இப்போது தண்ணீருக்கு சவால் விடலாம், 'நான் உன் தலையில் அமர்ந்து மிதப்பேன்; நான் வெண்ணெயாகிவிட்டதால் உன்னால் ஒன்றும் செய்ய முடியாது.’ நம் மனம் பால் போன்றது, உலகம் தண்ணீரைப் போன்றது. உலகத்துடன் தொடர்பு கொள்ளும்போது, மனம் அதனால் பாதிக்கப்பட்டு உலகமயமாகிறது. இருப்பினும், புலன்களின் பொருள்களுடன் குறைந்தபட்ச தொடர்பை வழங்கும் தனிமைச் சூழல், மனதை உயர்த்துவதற்கும் கடவுளின் மீது கவனம் செலுத்துவதற்கும் உகந்ததாகிறது. கடவுள் மீது போதுமான பற்றுதல் அடைந்துவிட்டால், 'நான் மாயையின் அனைத்து இருமைகளுக்கும் மத்தியில் வாழ்வேன், ஆனால் அவைகளால் தீண்டப்படாமல் இருப்பேன்' என்று உலகிற்கு சவால் விடலாம்.

தனிமைக்கான இந்த அறிவுறுத்தலை ஸ்ரீகிருஷ்ணர் வசனம் 18.52 இல் மீண்டும் வலியுறுத்தியுள்ளார். விவிக்¹த்¹ஸேவீ லக்²வாஶீ 'ஒதுங்கிய இடத்தில் வாழுங்கள்; உங்கள் உணவைக் கட்டுப்படுத்துங்கள்.’ நமது தொழில் மற்றும் சமூக நடவடிக்கைகளுக்கு இடையூறு இல்லாமல் இந்த அறிவுறுத்தலை நடைமுறையில் செயல்படுத்த ஒரு அழகான வழி உள்ளது. நமது தினசரி அட்டவணையில், நாம் ஸாதனா அல்லது ஆன்மீகப் பயிற்சிக்காக சிறிது நேரத்தை ஒதுக்கி, உலகத் தொந்தரவுகள் இல்லாத ஒரு அறையில் நம்மைத் தனிமைப்படுத்திக் கொள்ளலாம். உலகத்திலிருந்து நம்மை விலக்கிக் கொண்டு, மனதைத் தூய்மைப்படுத்தவும், கடவுளின் மீது அதன் கவனத்தை உறுதிப்படுத்தவும் ஆன்மீக பயிற்சி மேற்கொள்ள வேண்டும். தினமும் ஒரு மணி நேரம் முதல் இரண்டு மணி நேரம் வரை இப்படிப் பயிற்சி செய்தால், உலகச் செயல்களில் ஈடுபட்டாலும் அதன் பலனை நாள் முழுவதும் பெறுவோம். இவ்வகையில், உலகத்திலிருந்து தனிமைப்படுத்தப்பட்ட தினசரி ஆன்மீக பயிற்சியின் போது சேகரிக்கப்பட்ட உயர்ந்த உணர்வு நிலையை நாம் தக்க வைத்துக் கொள்ள முடியும்.

« Prev verse

Next verse »